Από τότε που θυμάται τον εαυτό της η Κατερίνα Αναστασιάδου αναζητούσε αντικείμενα να αποτυπώσει επάνω της την ομορφιά που είχε μέσα της. Μικρό παιδί στο Νέο Σούλι Σερρών -ή αλλιώς Σουμπάσκιοϊ- έψαχνε κι έβρισκε σπασμένα κεραμιδαριά σπασμένα και ζωγράφιζε πάνω τους. Το ίδιο και στις άσπρες πέτρες της αυλής του σπιτιού της. Η παιδική της φαντασία δεν είχε όρια. Με ένα τσιλίκι έκανε σχέδια σε πατημένο βρεγμένο χώμα…Τη μέρα που έπιασε μολύβι στα χέρια της ένιωσε πως έκανε μία πολύ σημαντική ανακάλυψη.
Όλη την ημέρα ζωγράφιζε σε μπλόκ και τετράδια. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί της κατάλαβαν πως το μικρό κορίτσι είχε ταλέντο και η ίδια κατάλαβε νωρίς πως αυτό ήθελε να κάνει στη ζωή της γιατί ήταν αυτό που την έκανε ευτυχισμένη. Και τα κατάφερε
Σήμερα ζει μέσα στην φύση μαζί με τον σύζυγό της τον γνωστό ζωγράφο Δήμο Γεωργιτζίκη τον οποίο χαρακτηρίζει δάσκαλό της. Σε ένα όμορφο σπίτι στην Αναστασιά Σερρών η Κατερίνα Αναστασιάδου περνά την μέρα της στην “μαγική” αυλή της όπου έχει λουλούδια και ζωάκια , ζυμώνει ψωμί και κάνει σπιτικές μαρμελάδες ενώ στο εργαστήρι ζωγραφικής της παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής, σε μικρούς και μεγάλους ενώ ασχολείται και με την ζωγραφική σε κεραμικά πιάτα.
Από που κατάγεσαι;
Κατάγομαι από το Νέο Σούλι Σερρών, γεννήθηκα στο πατρικό μου σπίτι…σε ένα δωμάτιο στον πάνω όροφο… παραδοσιακά όπως γινόταν τότε με την μαμή.
Που μεγάλωσες;
Τα πρώτα χρόνια μου τα έζησα στο Νέο Σούλι στα σοκάκια και τις γειτονιές, ανέμελα χρόνια με παιχνίδια στον δρόμο με όλα τα παιδιά της γειτονιάς. Τα πρώτα μου γράμματα επίσης στο χωριό μου τα έμαθα. Φύγαμε όμως όταν ήμουν 8 χρονών όλη η οικογένεια στην Γερμανία, όπως και πολλοί συγχωριανοί, για ένα καλύτερο αύριο… έτσι έλεγαν οι μεγάλοι. Στην Γερμανία όλα ήταν διαφορετικά, ζούσαμε σε ένα πανέμορφο μέρος στον Μέλανα δρυμό εκεί κοντά στο Μπάντεν Μπάντεν…οι γονείς μου εγώ και τα δύο μικρότερα αδέρφια μου. Δύσκολα στην αρχή αλλά γρήγορα μπήκαμε στους καινούργιους ρυθμούς. Στο χωριό μας το Bühlertal λειτουργούσε και Ελληνικό σχολείο, γι’αυτό πήγαινα σε δύο σχολεία ταυτόχρονα, πρωί στο Γερμανικό σχολείο και μεσημέρι μέχρι το απόγευμα στο Ελληνικό …
Γιατί επέστρεψες από την Γερμανία;
Όταν τελείωσα το Δημοτικό εκεί, οι γονείς μου ήθελαν να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα… για αυτό πίστεψαν ότι έπρεπε να πάω γυμνάσιο στην Ελλάδα, ήρθαμε πίσω στο χωριό έμεινα εγώ, όμως οι ίδιοι γύρισαν πίσω στην Γερμανία..θα επέστρεφαν την επόμενη χρονιά…ο ένας χρόνος να τους περιμένω… έγιναν σαράντα χρόνια!!! Τα χρόνια κυλούσαν ,πήγα γυμνάσιο , μεγάλωσα, εργάστηκα, παντρεύτηκα, έκανα οικογένεια, ζω στο χωριό του συζύγου μου την Αναστασιά Σερρών, όπου έχουμε το σπίτι μας και τα τέσσερα παιδιά μας!!!
Πότε κατάλαβες οτι έχεις καλλιτεχνικό ταλέντο;
Το ταλέντο… από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτή ήταν η ενασχόληση μου καθημερινά ,το παιχνίδι μου…τα πρώτα μου δημιουργήματα … σε πολύ μικρή ηλικία έβρισκα κεραμιδάκια σπασμένα και ζωγράφιζα πάνω στις άσπρες πέτρες της αυλής…με το τσιλίκι έκανα σχέδια σε πατημένο βρεγμένο χώμα…κι όταν έπιασα μολύβι στα χέρια μου όλη την ημέρα με ένα μπλόκ…ένα τετράδιο , αυτή ήταν η αγάπη μου. Στα σχολεία που πήγα αυτό είδαν και οι δάσκαλοι μου. Διδάχθηκα αρχιτεκτονικό σχέδιο, τεχνικό σχέδιο, ηλεκτρονικό σχέδιο, ελεύθερο σχέδιο, σχέδιο πατρόν για ρούχα κλπ… παρακολούθησα μαθήματα ζωγραφικής…
Τι σου είπαν οι δικοί σου όταν τους είπες οτι θα το ακολουθήσεις ως επάγγελμα;
Οι γονείς μου ήθελαν να σπουδάσω… όμως χρειάστηκε να εργαστώ πολύ μικρή κι έτσι το χάρισμα μου και η δεξιοτεχνία μου έγινε επάγγελμα… Ζωγράφιζα …και συνεχίζω να ζωγραφίζω και να σχεδιάζω σε ύφασμα, σε κεραμικά, σε καμβά, πατρόν για ρούχα κλπ..
Πως συνδύασες την δουλειά σου με την μητρότητα;
Όταν δημιουργούμε οικογένεια και έρθουν τα παιδιά ,τότε αλλάζουν οι προτεραιότητες…. πρώτα είναι τα παιδιά και δεύτερη έρχεται η εργασία. Έτσι το βίωσα εγώ τουλάχιστον αυτό, γιατί οικογένεια και εργασία είναι στον ίδιο χώρο, όλα γίνονται στο σπίτι, η φύση μου είναι τέτοια που πάντα δημιουργώ καλλιτεχνικά , δημιουργώ για όλους, και ειδικά για τα παιδιά μου. Βρίσκω έμπνευση στο κάθε τι που κάνω.
Καλλιτεχνικά έχεις επηρεαστεί από τον σύζυγό σου τον Δήμο Γεωργιτζίκη που είναι σπουδαίος καλλιτέχνης;
Βέβαια έχω επηρεαστεί από τον σύζυγο μου, έχω ζήσει από κοντά την δημιουργία πολύ σημαντικών έργων του…. νομίζω πως είμαι η καλύτερη του μαθήτρια, είναι σπουδαίο που μπορώ να αντιλαμβάνομαι το αρχικό πνεύμα και έναυσμα, το σκηνικό και την υλοποίηση ενός έργου τέχνης!!
Πόσο εύκολο είναι να αναδειχθεί η αξία κάποιου καλλιτέχνης την επαρχία;
Νομίζω πως είναι αρκετά δύσκολο αυτό , αλλά πιστεύω πως η αξία του καλλιτέχνη έχει να κάνει με το πόσο πρωτοποριακό και καινοτόμο είναι το έργο του !!! Αφού πλέον η εικόνα μπορεί και ταξιδεύει στα πέρατα του κόσμου υπάρχουν τρόποι .
Σου πέρασε η ιδέα να φύγεις από τις Σέρρες και να πάς σε κάποια μεγαλούπολη η στο εξωτερικό;
Αγαπώ τον τόπο μου κι έχω ανάγκη να ζω στην φύση, στην μαγεμένη αυλή μου, έχω ταξιδέψει πολύ όταν ήμουν μικρή και απόφαση μου όπως και του συζύγου μου ήταν να μείνουμε στην Ελλάδα, ο ίδιος έζησε για πολλά χρόνια στην Αθήνα άλλωστε, κι εγώ στην Γερμανία, νοσταλγώ τα μέρη που μεγάλωσα όμως σαν τον ήλιο της χώρας μας δεν έχει πουθενά νομίζω.
Τι κάνεις καλλιτεχνικά αυτήν την περίοδο;
Αυτήν την περίοδο ασχολούμαι στο εργαστήρι ζωγραφικής μου εδώ στην Αναστασιά με τους μαθητές μου , παραδίδω μαθήματα ζωγραφικής, σε μικρούς και μεγάλους. Και με μια ακόμη εργασία που ασχολούμαι τελευταία είναι ζωγραφική σε κεραμικά πιάτα.
Πως είναι η ζωή σου στην Αναταστασιά; Πως περναει η μέρα σου;
Η ζωή μου στην Αναστασιά… Το κτήμα και το σπίτι μας είναι αρκετά μακριά από το χωριό, ζούμε απλά μέσα στην φύση.Που σημαίνει πως ασχολούμαι με τις δουλειές του σπιτιού, μαγειρεύω, φτιάχνω μόνη μου το ψωμί μας, τις μαρμελάδες μου , διάφορα για την οικιακή οικονομία. Στην αυλή έχω τα λουλούδια μου, τα ζωάκια μου , σκυλάκια, γατούλες, χήνες και τις κότες μου. Με τον κήπο και τα δέντρα ασχολείται συνήθως ο άνδρας μου. Το ωραιότερο απ’όλα ένας καφές στην αυλή το πρωί !!! Η ηρεμία χρειάζεται στη ζωη των καλλιτεχνών; Στην ζωή μας χρειάζεται ηρεμία, αυτό ακριβώς απολαμβάνουμε εδώ στην φύση, αυτό μας εμπνέει και δημιουργούμε , έχουμε όλες τις αισθήσεις έτοιμες να δεχτούν κάθε ερέθισμα από αυτά τα μικρά μεγάλα θαύματα που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας.
Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Δεν θα πω για σχέδια Ελένη μου..θα ευχηθώ μόνο υγεία για όλους…να έχουμε θετική σκέψη και ευημερία…να απολαμβάνουμε τα μικρά μα τόσο μεγάλα και όμορφα….να υπάρχουν όνειρα κι ελπίδες στους νέους ανθρώπους….να μην χάσουμε το χαμόγελο μας!!!
Ακολουθήστε την Κατερίνα Αναστασιάδου στο FACEBOOK:https://www.facebook.com/katerina.anastasiadou.3
